Gryzik

Ten tekst będzie nieco inny, niż moje standardowe recenzje. Czemu? Bowiem "Gryzik" autorstwa Moniki Kamińskiej, zilustrowany przez Katarzynę Zielińską, przywołał we mnie garść wspomnień. A raczej pragnień, bo same wspomnienia nie są do końca zbyt miłe. Nie ukrywam przed moimi czytelnikami, że od czasów szkolnych zmagam się z ostrą depresją, efektem czego są moje książki. Książki, gdzie w pewien sposób wylewam własne lęki oraz opisuję marzenia. "Gryzik" uświadomił mi, że nie zawsze tak musi być. Bo choć to trudne, szczególnie u dorosłych osób, to przecież w każdym mroku gdzieś czai się iskierka światła. Aczkolwiek czasem bardzo głęboko ukryta.

Spotkajmy się w Zasnem

Gabryś jest małym chłopcem, którego nikt nie tyle co nie lubi, a raczej ignoruje. Przez to dzieciak czuje się samotny i tworzy włąsny wyimaginowany świat. Temat bardzo dobrze znany, od wielu lat często (i słusznie) poruszany, a tutaj przedstawiony w interesujący sposób. Otóż mamy tutaj połączenie elementów z Narnii, Kubusia Puchatka i Alicji z Krainy Czarów. W sumie składają się one na historię o Krainie Zasnem oraz paru innych miejscach, jednych pięknych innych przerażających. Autorka, Barbara Mikulska, w cudowny sposób przedstawiła świat dziecięcej wyobraźni, choć z jednym jej stwierdzeniem nie umiem się zgodzić. Którym? O tym w przeczytacie poniżej.

Okienko

Małe dzieci często zadają naprawdę trudne pytania. Na przykład "Co jest prawdziwe, a co nie jest prawdziwe?". Myślicie, że znacie odpowiedź? Zatem czy wyobraźnia jest prawdziwa? Jak najbardziej. Ale czy to co stworzyła wyobraźnia jest namacalne? I tutaj zaczynają się schody, bo w zależności od sytuacji odpowiedź może być różna. A to własnie dzięki sile wyobraźni urzeczywistniają się marzenia. Jedni mają skomplikowane, jak lot na księżyc, inni bardziej proste, aby tata który pracuje za granicą wrócił na stałe do domu. To drugie marzenie znam dobrze z autopsji, gdyż mój ojciec od lat pracuje w Norwegii, wcześniej zaś pracował w Bahrajnie i jako stoczniowiec nieraz wypływał na rejsy próbne w morze. Zatem nie zawsze był w domu, w praktyce bardziej pamiętam okresy gdy go nie było, choć też niezwykle ciepło wspominam te dni gdy był i zabierał mnie na festyny, kempingi czy wycieczki.

Książki Piotra Wawrzeniuka

Seria książek Piotra Wawrzeniuka wpadła mi w oko przypadkiem, podczas Festiwalu Książki w Opolu. Jest to nieco specyficzna, zapewne niektórzy powiedzą nader feministyczna, praca, gdzie dzieci opisują kim są z zawodu ich mamusie. Całość powstała przy współpracy z prof. Mirosławem Bańko, który był konsultantem językowym. Mamy tutaj bowiem przełożenie wielu zawodów, zazwyczaj wykonywanych przez mężczyzn, na formę żeńską. I tak, czasem od tego ucho mnie piekło, ale mówimy tutaj o opisie sporządzonym oczami małego dziecka. Dziecka, które rozpiera duma z powodu, że jego czy też jej mama wykonuje "męski" zawód.

Pola mówi #2

Jakiś czas temu prezentowałem pierwsze dwie książeczki z serii "Pola mówi...". Dotyczyły one sprzątania oraz samodzielnego używania toalety, a ich konstrukcja naprawdę potrafiła przekonać maluchy do tego, o czym książki prawiły. Tym razem w moje ręce wpadły tomy poświęcone kropkom oraz warzywom. Te drugie zatytułowano "Pola mówi BLE!" i nie ma co się dziwić, bowiem wiele dzieci woli czekoladę od np. pomidora. A szkoda, bo warzywa oraz owoce mogą być bardzo smaczne. Na przykład truskawki, które przy okazji są w kropki.

Book Report #8: Wydawnictwo Alegoria czyta dzieciom

Czas na prezentację trzech książek dla dzieci od wydawnictwa Alegoria. Ich cechą wspólną jest kształtowanie wyobraźni u najmłodszych, rozwój tej umiejętności oraz pokazanie, ze nawet dorośli powinni pielęgnować marzenia. Bo są one ważne. Sny, fantazja, zmyśleni przyjaciele z dzieciństwa. Warto czasem sobie ich przypomnieć, gdyż z pewnością poratują nas w szarej codzienności, gdzie spędzamy życie na tyraniu od zmierzchu do świtu i/lub świtu do zmierzchu. Dlatego nie należy bać się takiej literatury i po nią sięgać, nawet jeśli nie mamy jeszcze dzieci. Dziś przedstawię wam pokrótce "Plosiaczka", "Okienko" oraz "spotkajmy się w Zasnem". Wszystkie książki wyszły spod piór polskich pisarek, zatem uznaję, ze tym materiałem promuję i wspieram nasze rodzime podwórko. To ważne, bo mamy bogaty dorobek literacki, choć w szkole raczej o nim nie usłyszymy.

Book Report #7: Książki od Poławiaczy Pereł

Na tegorocznym festiwalu książki w Opolu nawiązałem trochę nowych znajomości. Jedna z nich dotyczy wydawnictwa Poławiacze Pereł, które ma na swojej półce bardzo interesujące pozycje. dziś zaprezentuję dwie z nich. Pierwsza to trzy książki Piotra Wawrzeniuka, skierowane do młodszej publiczności. Opisują one różne zawody, których parają się... mamy. Druga natomiast jest czymś na kształt podręcznika szkolnego, prowadzącym dziecko krok po kroku w świat biznesu. Coś wyjątkowo ważnego, czego na lekcjach WOS-u raczej nie uświadczymy, a szkoda. Zapraszam zatem do moich oczekiwań przed lekturą oraz prezentacji rzeczonych książek.

Operacja, czyli młodzi detektywi z Evelstad

Od jakiegoś czasu wydawnictwo Media Rodzina wypuszcza na nasz rynek święta serię kryminalną dla dzieciaków. Jej bohaterami są dwaj nastoletni detektywi, Tiril i Oliver, mieszkający w miasteczku Evelstad, gdzie prowadzą Biuro Detektywistyczne Nr. 2. W ich przygodach towarzyszy im pies Otto, niejednokrotnie pomagający rozwikłać zagadki kryminalne. Te zaś są przeróżne od dziwnych kradzieży, przez szpiegów, na skarbie pirackim kończąc. Dziś przyjrzymy się tej serii, która posiada już dość bogatą ilość tytułów.

Żubr Pompik: Wyprawy - zeszyty 7-9

W październiku tego roku na nasz rynek trafiły trzy kolejne zeszyty z serii "Żubr Pompik: Wyprawy". Nasz bohater wraz z swoją rodziną, odwiedzają w niej najróżniejsze Parki Narodowe, jakie mieszczą się w Polsce. Tym razem na dobre zamykają zwiedzanie Pomorza i kierują się ku terenom Pojezierza Pomorskiego. Przyjrzymy się dziś zatem rejonom, które odwiedzili, czyli Woliński Park Narodowy, Drawieński Park Narodowy i Park Narodowy "Ujście warty".

Mądra Mysz - Rolnik, śpiewaczka i życie na lotnisku

Niedawno na naszym rynku ukazały się kolejne tomy serii "Mądra Mysz". Zdecydowaną większość z nich napisał i zilustrował Ralf Butschkow, choć część została napisana przez osoby gościnnie występujące. O samej serii już kiedyś pisałem, więc dziś skupię się tylko na ocenie nowych książeczek. Są trzy tytuły. Dwa z serii opisującej zawody, tym razem są to rolnik oraz śpiewaczka, oraz jeden z serii rozmaitości, gdzie zajrzymy dziś na lotnisko. Zapraszam do krótkiej lektury mojej recenzji, opisującej wrażenia z lektury i jak to sprawdza się w edukacji dzieci.

Co mówi tata Alberta?

O serii Gunilli Bergström opisującej przygody małego Alberta Albertsona, słyszałem dawno temu. Wielu moich znajomych mających dzieci, sięga po te książeczki, zachwalając ich wykonanie i wartość edukacyjną. Byłem zatem niezmiernie ciekaw, co takiego w sobie kryją i w końcu zdecydowałem się zrecenzować jedną z nich. "Co mówi tata Alberta?" jest najnowszym tomem, z piętnastu książeczek (szesnastu, jeśli liczyć dodatkowy tom spoza serii), jakie wydano w Polsce. Zatem co mówi? Czy warto wziąć sobie jego rady do serca? Odpowiedź na to pytanie, znajdziecie poniżej.

Okropny rysunek!

Nie każdy posiada talent o jakim marzy, ale często siedzi on ukryty głęboko w nas. Trzeba go tylko odnaleźć, a to nie lada sztuka. Szczególnie gdy starszy brat jest lepszy w tym, co my chcielibyśmy robić. Inka na ten przykład, chciałaby rysować. Tak samo ładnie jak jej starszy brat, ale wszystko sprzysięgło się przeciw niej. Kot przewrócił wazon, głupi stół się zatrząsł, pisak zrobił dziurę w kartce. A do tego brat okazuje stoicki spokój i nie chce pokazać co rysuje. Czyż taki opis nie brzmi znajomo :)

Mysi Domek: Sam i Julia w cyrku

"Mysi Domek" po raz pierwszy wpadł mi w oko, na Opolskim Festiwalu Książki. Wielki format i zamiast rysunków zdjęcia. Nie byle jakie zdjęcia, a fotografie perfekcyjnie wykonanych makiet, wręcz błagających o animację poklatkową. Pomysłodawczynią oraz twórczynią tej epickiej scenografii jest Holenderska pisarka, Karina Schaapman, zaś fotografie do jej książek wykonuje Jaap Vliegenthart. Niemniej to na Pani Karinie spoczywa większość pracy. Wszystko zaczęło się od jednego kartonu po pomarańczach i skleconych mebelków. Potem doszły kolejne dekoracje, następnie pomieszczenia i tak oto Mysi Domek rozrósł się do gigantycznych rozmiarów. Całość spoczywa w Amsterdamie w muzeum, gdzie można podziwiać ogromne dzieło. Jego zaś fragmenty czytelnicy mogą obejrzeć w książkach o przygodach Sama i Julii, dwóch młodych myszek, które uczą dzieci prawdziwego życia. W tym konkretnym odcinku, jak wygląda życie w cyrku.

Wszystkie psy Eli

Wiele dzieci pragnie mieć pieska. Rodzice często wstrzymują się z decyzją o nabyciu czworonożnego członka rodziny, z jednego prostego powodu. Zwierzak to odpowiedzialność. Co roku słyszymy o porzuconych w lesie psach oraz kotach, które często spotkał tragiczny los. Mimo że na tym polu znacznie wzrosła w społeczeństwie empatia, to i tak polskie schroniska są przepełnione, a lekarze weterynarii mają ręce pełne pracy. Bowiem zwierzak, w tym konkretnym przypadku pies, nie jest istotą doskonałą. Nie ma w sobie tej iluzji rodem z "Zakochanego kundla" gdzie pieskie życie, przynajmniej w pewnych sferach, jest sielskie oraz beztroskie. Jedne psy chrapią, inne są wyjątkowo żywiołowe, a kolejne ospałe. Wszystkie natomiast kochają bezwarunkowo i o tym jest ta książka. O psach, które kocha Ela.

Book Report #1: Nowości od Zakamarki

Witam w pierwszym Book Report, który jest książkową wersją Comics Report. Było trochę głosów, w sumie słusznych, że niepotrzebnie mieszam te dwa media, więc rozbiłem je na osobne serie. Oczywiście zasada jest ta sama, zaś już prezentowane książki, zostawiam w tym co było, aby niepotrzebnie nie mieszać. Dziś spojrzymy na trzy nowości od wydawnictwa Zakamarki. Są to "Wszystkie psy Eli", słowem coś dla ulubieńców szczekających czworonogów, nowy odcinek lubianej przez dzieci serii o Albercie, tym razem nosząca tytuł "Co mówi tata Alberta?", a na koniec "Okropny rysunek", czyli o nie poddawaniu się. Zapraszam do prezentacji wszystkich trzech książek, poznania moich pierwszych wrażeń i sprawdzenia, czy coś z tego wpadło wam w oko.