Antykwariat pod Błękitnym Lustrem

Gdy wchodziłem w okres nastoletni siedziałem z nosem w kryminałach oraz literaturze wojennej. Wielu moich "kolegów" z klasy czy osiedla, jeśli w ogóle czytało cokolwiek, to wybierali głównie literaturę przygodową. Pamiętam, że na początku lat 90-tych na moim osiedlu panowała straszna moda na westerny, której ja nie do końca uległem. Osobiście wolałem kryminał. Wiecie zagadkę, szukanie tropów, rywalizację pomiędzy detektywem, a przestępcą. Oczywiście kryminał nie oznaczał dla mnie od razu śledztwa w sprawie zabójstwa. Nieraz sięgałem po dzieła, gdzie chodziło o kradzież, jakiś szantaż itp. Własnie taką sprawę mamy w "Antykwariacie pod Błękitnym Lustrem", gdzie młody trzynastoletni Dawid, wraz z Larysą, w której zakochał się od pierwszego wejrzenia, prowadzą sprawę tajemniczego zniknięcia starego bibliotekarza. Człowieka skrywającego tyleż samo sekretów co jego antykwariat.

Co mówi tata Alberta?

O serii Gunilli Bergström opisującej przygody małego Alberta Albertsona, słyszałem dawno temu. Wielu moich znajomych mających dzieci, sięga po te książeczki, zachwalając ich wykonanie i wartość edukacyjną. Byłem zatem niezmiernie ciekaw, co takiego w sobie kryją i w końcu zdecydowałem się zrecenzować jedną z nich. "Co mówi tata Alberta?" jest najnowszym tomem, z piętnastu książeczek (szesnastu, jeśli liczyć dodatkowy tom spoza serii), jakie wydano w Polsce. Zatem co mówi? Czy warto wziąć sobie jego rady do serca? Odpowiedź na to pytanie, znajdziecie poniżej.

Okropny rysunek!

Nie każdy posiada talent o jakim marzy, ale często siedzi on ukryty głęboko w nas. Trzeba go tylko odnaleźć, a to nie lada sztuka. Szczególnie gdy starszy brat jest lepszy w tym, co my chcielibyśmy robić. Inka na ten przykład, chciałaby rysować. Tak samo ładnie jak jej starszy brat, ale wszystko sprzysięgło się przeciw niej. Kot przewrócił wazon, głupi stół się zatrząsł, pisak zrobił dziurę w kartce. A do tego brat okazuje stoicki spokój i nie chce pokazać co rysuje. Czyż taki opis nie brzmi znajomo :)

Wszystkie psy Eli

Wiele dzieci pragnie mieć pieska. Rodzice często wstrzymują się z decyzją o nabyciu czworonożnego członka rodziny, z jednego prostego powodu. Zwierzak to odpowiedzialność. Co roku słyszymy o porzuconych w lesie psach oraz kotach, które często spotkał tragiczny los. Mimo że na tym polu znacznie wzrosła w społeczeństwie empatia, to i tak polskie schroniska są przepełnione, a lekarze weterynarii mają ręce pełne pracy. Bowiem zwierzak, w tym konkretnym przypadku pies, nie jest istotą doskonałą. Nie ma w sobie tej iluzji rodem z "Zakochanego kundla" gdzie pieskie życie, przynajmniej w pewnych sferach, jest sielskie oraz beztroskie. Jedne psy chrapią, inne są wyjątkowo żywiołowe, a kolejne ospałe. Wszystkie natomiast kochają bezwarunkowo i o tym jest ta książka. O psach, które kocha Ela.

Sam w domu

Nie można być dzieckiem przez całe życie i polegać tylko na innych. W końcu przyjdzie nam zostać samemu w domu, co spotkało swego czasu mrówkojada, gdy orzesznica pojechała na kurs "Zdrowe słodycze". Już sam temat kursu wydał się mrówkojadowi podejrzany (i nie tylko jemu, bo mi też), a na dodatek prowodyrem całego zajścia był sąsiad. Stary kret, który chyba z końcem swych lat oszalał, bo nagle zachciało mu się zdrowo żyć, wyjść z ciemności na słońce, biegać i takie tam banialuki. Na co to mu u kresu ich dni, zastanawiał się mrówkojad. Jednak stało się. Orzesznica udała się na kurs, a jej przyjaciel został w domu całkiem sam, no nie licząc jego szmacianej lalki mrówkojada, imieniem Karol Gustaw. Co zatem zrobił nasz bohater? Cóż, postanowił popłakać, choć w dość dziwny sposób.

Book Report #1: Nowości od Zakamarki

Witam w pierwszym Book Report, który jest książkową wersją Comics Report. Było trochę głosów, w sumie słusznych, że niepotrzebnie mieszam te dwa media, więc rozbiłem je na osobne serie. Oczywiście zasada jest ta sama, zaś już prezentowane książki, zostawiam w tym co było, aby niepotrzebnie nie mieszać. Dziś spojrzymy na trzy nowości od wydawnictwa Zakamarki. Są to "Wszystkie psy Eli", słowem coś dla ulubieńców szczekających czworonogów, nowy odcinek lubianej przez dzieci serii o Albercie, tym razem nosząca tytuł "Co mówi tata Alberta?", a na koniec "Okropny rysunek", czyli o nie poddawaniu się. Zapraszam do prezentacji wszystkich trzech książek, poznania moich pierwszych wrażeń i sprawdzenia, czy coś z tego wpadło wam w oko.

Maskarada

Czy ktoś z was wie, czym jest białe kłamstwo? Jeśli nie, to już spieszę z odpowiedzią. To takie drobne, nieszkodliwe kłamstewko, które pozwala pomóc komuś, kto boi się być urażonym lub urazić innych. Taka jest własnie orzesznica, która nie lubi balów przebierańców. Czemu? Tego sama nie wie, ale ich nie cierpi. Boi się jednak sprawić przykrość gospodarzowi domu, dlatego wymyśla niewinne kłamstwa, aby się wymigać. Niestety te mogą przerodzić się w coś gorszego, jednak dzielny przyjaciel stoi na straży, by temu zapobiec.

Jak tata pokazał mi wszechświat

Czym jest wszechświat oczami dziecka? Nieskończenie zimnym kosmosem, pełnym gwiazd, planet i galaktyk? Gwiazdozbiorami na niebie, skrzącymi się w bezchmurną noc? A może ogromną tarczą księżyca, która ciągle się zmienia? Nie. dziecko ma tak bogatą wyobraźnię oraz spostrzegawcze oko, że dla niego wszechświat jest tuż za rogiem. Ulf Stark oraz Eva Eriksson idealnie to uchwycili. Pokazali co jest tak naprawdę ważne, na co my dorośli ludzie, przestaliśmy zwracać uwagę, dążąc za nieznanym. Problem w tym, że nie uznaliśmy dobrze własnego podwórka, a nawet samych siebie. Jak zatem mamy ogarnąć wszechświat?

Jak mama została Indianką

Jest to pierwszy raz, gdy mam styczność z pracami Ulfa Starka, szwedzkiego pisarza książek dla dzieci, który niestety w czerwcu 2017 przegrał walkę z rakiem. Miał jednak 73 lata, zatem zapewne sporo w życiu widział. Niektóre swoje przygody z dzieciństwa postanowił spisać w formie książek, które zilustrowali znamienici rysownicy i rysowniczki z Szwecji. "Jak mama została Indianką" przedstawia jego matkę w znajomej mi sytuacji. Przyjazd na wieś do rodziców jej męża, gdzie gotowała, prała i ogólnie ciągle pracowała. Dokładnie taki obraz mojej matki zapamiętałem, kiedy razem jechaliśmy na wakacje do dziadków na wsi, w Borach Tucholskich. Mama Ulfa, miała jednak to szczęście, że choć jednego dnia potrafiła stać się Indianką.

Comics Report #37: Zakamarki na wakacjach

Wydawnictwo Zakamarki poznałem bliżej podczas 3 Festiwalu książki w Opolu. Ich repertuar literacki dotyczy głównie baśni, bajek i innych dóbr skierowanych do dzieci. Dominują tam twórcy z Francji oraz Szwecji, ale znalazłem też kilku z innych zakątków Europy. Dziś zaprezentuję kilka ich tytułów, każdy z literatury dziecięcej, ale podchodzący do swego odbiorcy w nieco inny sposób. Będzie to książka" Antykwariat pod Błękitnym Lustrem", dwa albumy serii "Mrówkojad i Orzesznica" oraz dwie pozycje autorstwa Ulfa Starka, odnoszące się do współczesnego obrazu rodzica. Zapraszam zatem do poznania prezentacji tych dzieł, a za jakiś czas będziecie mogli znaleźć na blogu ich pełne recenzje.