Ekspozytura "Rygor" #2: Zapalić "Pochodnię"

Uwielbiam literaturę wojenną, w tym komiksy traktujące o mało znanych tematach z okresu wojen XX wieku. Polscy autorzy pokazali już nie raz, choćby przy serii Bradl, że potrafią tworzyć z sukcesem takie dzieła. Jednak tym razem mój zapał, nawet jako amatora-miłosnika historii, ostro zmalał podczas lektury. Czemu? Bowiem sięgając po drugi tom Ekspozytury "Rygor" należy mieć w malutkim paluszku cała historię II Wojny Światowej, a szczególnie jej Europejskiego frontu, oraz znać na przestrzał wszystkie wydarzenia polityczne tamtego okresu. Bowiem komiks wielu rzeczy nie wyjaśnia typowemu laikowi.

Ekspozytura "Rygor" #1: Goście hotelu Arago

Dziś 1 sierpnia, zatem wypadałoby wrzucić materiał związany z II Wojną Światową i Polską. Nie chcę jednak znów pisać o Powstaniu Warszawskim, zatem zaprezentuję wam pierwszy tom serii komiksowej Ekspozytura "Rygor", opisującej działania polskiej siatki wywiadowczej na terenie Algierii. Otóż Kolonie Francuskie kolaborujące z III Rzeszą, podobnie jak Francja Vichy, były dla Niemców bardzo ważnym punktem logistycznym oraz przerzutowym. To dzięki nim Rommel miał szansę na podbój Afryki. Polski wywiad odegrał znaczną rolę w walce o Czarny Ląd, a wszystko to pod przykrywką legalnego biznesu produkującego... dietetyczne płatki owsiane.

Zapomniana bitwa (Netflix)

Od małego bardzo interesowało mnie kino wojenne oraz literatura w tym gatunku. Przez lata byłem w niej wręcz zatopiony i raczej nikogo nie zdziwi, że głównie chodziło o obie wojny światowe oraz konflikt w Wietnamie. Dziś nadal wracam do tego kina, ale szukam produkcji opisujących mniej znane bitwy czy wydarzenia. Jedną z nich jest holenderska produkcja "Zapominania bitwa", którą obejrzałem na Netflix już jakiś czas temu. Podszedłem do niej bez większego entuzjazmu, ale okazała się być naprawdę solidnym dramatem wojennym i mimo kilku drobnych potknięć pozostanie w mej pamięci na zawsze.

Bradl #3

Seria "Bradl" jest chyba najlepszą polską szpiegowską serią, z jaką miałem styczność od lat. Genialny rysunek, bogaty wstęp historyczny, przedstawiający postacie oraz wydarzenia, a na deser bardzo dynamiczny scenariusz. Komiks opisuje losy, choć w nieco Hollywoodzkim stylu, jednego z naszych najlepszych szpiegów i inżynierów - Kazimierza Leski, kryptonim "Bradl". Przynajmniej był to jeden z jego kryptonimów. W trzecim tomie dr Władysław Bułhak przygotowała bardzo obszerny wstęp przybliżający czytelnikowi tą postać. Przyznaję, że miał niezwykłe i nieco zwariowane życie, ale też żył w szalonych czasach. Niemniej zastanawiałem się ciągle, czemu na okładce trzeciego albumu jest świnia. Szczerze, odpowiedź jest dość zabawna :)

Śniegi wojny

Rupert Grint znany jest głównie z roli Ronalda Weasley'a w serii "Harry Potter". Jednak ten młody i, przynajmniej moim zdaniem, utalentowany aktor, wybił się przez ostatnie lata w wieloma innymi rolami. Jedną z nich jest jego kreacja w dramacie wojennym "Śniegi wojny", opartym na prawdziwych wydarzeniach jakie miały miejsce w okupowanej Norwegii zimą 1940 roku. Oto załogi samolotów dwóch wrogich stron rozbijają się w górach na śniegowym pustkowiu. Mimo wzajemnej wrogości, muszą współpracować aby przetrwać, kryjąc się przed morderczą burzą i śniegiem w małym, drewnianym domku. Sytuacja staje się coraz trudniejsza z dnia na dzień, jednak głód oraz chęć przetrwania potrafią w człowieku przełamać najgorszy opór.

Miasto 44

Sięgając po "Miasto 44" byłem pełen nadziei i optymizmu. Jan Komas, autor rewelacyjnej "Sali samobójców", dostał w swe ręce kolejny poważny temat. Tym razem bliskie chyba każdemu Polakowi - Powstanie Warszawskie. Świetnie zaplanowana akcja, będąca jednocześnie zrywem młodych Polaków wierzących w sojusz z Anglią. Ta jednak nas zdradziła, Rosjanie nie pomogli, patrząc biernie z drugiego brzegu Wisły jak Niemcy mordowali mieszkańców Warszawy. W całej tej piekielnej pożodze istniała nadal miłość, co nierzadko pokazywali młodzi ludzie. Udzielano ślubów, rodziły się dzieci, życie walczyło o każdy łyk powietrza w ruinach palonego miasta. Niestety Komas nie sprostał moim oczekiwaniom i po zapodaniu rewelacyjnego startu, potem przeszedł w wir absurdu zmieszanego z porządnym dramatem. Miało być coś co porwie młodych, ale reżyser, odpowiedzialny również za scenariusz, chyba zapomniał, że robi film wojenny.

Dunkierka

Bardzo cenię sobie twórczość Christophera Nolana, zarówno w osobie reżysera jak i scenarzysty. Wiele jego filmów wylądowało w mojej domowej wideotece, zaś sam często wybieram się do kina na jego dzieła. Nie inaczej było z "Dunkierką", co do której miałem ogromne oczekiwania. Nie tylko ze względu na osobę reżysera i jego dokonania, ale również dlatego, że trochę interesuję się historią tamtego okresu. Operacja "Dynamo" mająca miejsce od 26 maja do 4 czerwca 1940 roku na francuskich plażach w okolicy miasta Dunkierka była w pewnym stopniu zwycięstwem sił sprzymierzonych. Jednak ogrom strat jakie ponieśli w sprzęcie i ludziach był zatrważający. Liczyłem zatem, że dostanę coś pokroju "O jeden most za daleko" tylko zrobione poważniej w typowym dla Nolana stylu. I faktycznie, to drugie otrzymałem, ale to pierwsze już niekoniecznie.

Bunkier #3: Wspomnienia

Czytając serię "Bunkier" mam czasem wrażenie jakbym śledził bardzo długi odcinek serialu "Archiwum X". Co rusz mamy tajne organizacje, spiski, paranormalne zjawiska i coś na kształt UFO. Z drugiej strony forma fabuły mocno odbiega względem tego co znanym z telewizyjnego serialu o dwóch agentach FBI, a uniwersum "Bunkra" nie jest w pełni odbiciem naszej rzeczywistości, choć mocno ją przypomina. Mamy tu kraj zrobiony na kształt Rosji czy Arabii Saudyjskiej, ogromne szczyty górskie zamieszkane przez, mogłoby się wydawać, ludzi pierwotnych i zrównane z ziemią miasto, na które rzekomo spadł meteoryt. Pierwszy album wciągnął mnie bardzo mocno i kilka razy zaskoczył zwrotem wydarzeń, drugi już tego nie uczynił, choć jego lekturę zdecydowanie zaliczam do udanych. Jak wypadło to w trzecim tomie? Cóż, sam scenariusz jest solidny, aczkolwiek nie powiem aby był czymś wybitnym. Niemniej jest kilka powodów, dla których seria nadal pozostaje na mojej półce.

Czarna księga

Paul Verhoeven, reżyser takich hitów jak Nagi instynkt czy pierwszy Robocop, ma na swoim koncie kilka ambitniejszych obrazów. Jednym z nich jest Czarna księga, do którego reżyser zbierał materiały blisko 20 lat. Powód? Film nikogo nie wybiela i pokazuje wydarzenia mające miejsce w Holandii we wrześniu 1944 w czasie gdy Niemcy niemal zdziesiątkowali siły spadochronowe Aliantów. Mimo że bohaterowie występujący w Czarnej księdze są fikcyjni, to już konkretne wydarzenia, jak kolaboracja policji holenderskiej z okupantem, trudne związki pomiędzy ludźmi z obu stron barykady czy wszechobecna zdrada, faktycznie miały miejsce. Do tego tytułowa Czarna księga naprawdę istniała, choć jej los opisano w tym obrazie nieco inaczej.

Kolbe

Postać ojca Maksymiliana Kolbe jest powszechnie znana i niezależnie kto jest jakiego wyznania, darzy jego bohaterstwo ogromnym szacunkiem. Dla mnie jako chrześcijanina to człowiek wybitny, ukazujący w sposób aż nadto dobitny czym jest poświęcenie. Dlatego cieszyłem się, że powstał komiks opowiadający cały życiorys ojca Kolbe, nie zaś tylko ten element, który jest powszechnie znany. Niestety stare porzekadło "Nie oceniaj książki (komiksu) po okładce", jest w tym wypadku aż boleśnie trafne. Gdy tylko zobaczyłem pierwsza stronę czułem, że to się źle skończy i nie myliłem się. Kolbe wydawnictwa Sióstr Loretanek to pozycja zmarnowana, chybiona i zrobiona zwyczajnie na odwal.

Wieczna wojna #3: Major Mandella

Ostatni tom Wiecznej wojny rozgrywa się na przestrzeni blisko tysiąca lat. Ma to miejsce za sprawą podróży czasoprzestrzennych, z wykorzystaniem tuneli kolapsarowych, a więc obszarów, gdzie statek może przemieszczać się z prędkością światła. W ten sposób dochodzi zjawiska zwanego Paradoksem Czasowym opisanym w połowie XX wieku przez Einsteina. Jednak ten element jest tylko zgrabnym pretekstem do pokazania ludziom innego przeskoku czasu, innej teorii względności, jaka faktycznie rozgrywa się na Ziemi po dziś dzień. Odbioru wojny przez ludzi na froncie, względem tego jak odczuwają ją ci, siedzący daleko, w bezpiecznym domu. Major Mandella opowiada historię ludzi, dla których czas się zatrzymał, więżąc ich w okopach Wiecznej wojny.

Wieczna wojna #2: Porucznik Mandella

Drugi tom Wiecznej wojny mocno odbiega od schematu, jaki poznaliśmy w poprzednim albumie. Skupia się on na psychicznym, finansowym oraz społecznym dramacie weteranów wojennych. Co więcej Haldeman jest tutaj poniekąd wróżem, obrazującym nam do czego może popchnąć nas nadmierny konsumpcjonizm, pseudodemokratyczna władza opierająca się na świadczeniach socjalnych oraz trzymająca kontrolę nad społeczeństwem za pomocą mediów i organizacji zrzeszającej narody świata, w postaci wypadku UNEF (United Nations Exploratory Force). Najbardziej przeraża fakt, że autor opisał te fikcyjne dla niego wydarzenia w pierwszej połowie lat 70-tych XX wieku i choć pomylił się co do poziomu technologicznego rozwoju ludzkości, to patrząc po dzisiejszym obrazie świata, jest on bardzo bliski temu co prezentuje Wieczna wojna. Porucznik Mandella to album poświęcony rozpaczy, tęsknocie oraz przejęciu przez armię pełnej kontroli nad losem nie tylko żołnierzy, ale całego społeczeństwa.

Wieczna wojna #1: Szeregowy Mandella

Wojna w Wietnamie, w której przez wiele lat czynnie uczestniczyły wojska USA, zebrała ogromne żniwo. Zniszczyła wiele ludzkich istnień, spaliła Półwysep Indochiński oraz przyniosła niewyobrażalne straty finansowe. Joe Haldeman postanowił opisać koszmar wojny w Wietnamie, w której uczestniczył jako żołnierz USArmy, jednak uczynił to w sposób nietuzinkowy. Przeniósł bowiem akcję w odległą przyszłość, pokazując na przykładzie ludzi, obcej cywilizacji oraz kosmosu, jak brutalny, bezsensowny oraz kosztowny był to konflikt. I tak w 1974 roku świat ujrzała książka zatytułowana Wieczna wojna, będąca swoistym manifestem antywojennym, ale jednocześnie nie szkalująca zawodu żołnierza. Zyskała ona w oczach krytyków wszystkich obozów politycznych oraz grup społecznych, przynosząc pisarzowi zasłużoną sławę. Blisko półtorej dekady później w 1988 roku, rysownik Marvano pomógł przenieść Haldemanowi jego dzieło na karty komiksu. Obecne wydanie zbiorcze Wiecznej wojny jest drugim polskim wydaniem arcydzieła, po które każdy dojrzały czytelnik powinien sięgnąć. Dlaczego? Na to pytanie odpowie nam Szeregowy Mandella, którego losy przyjdzie nam śledzić.