Ekho. Lustrzany świat #5: Sekret Preshaunów

Świat "Ekho" wydaje się cudaczny, ale tak naprawdę bardzo wiele ma wspólnego z naszą rzeczywistością. Nie tylko pod kątem nazw, rozmieszczenia miast, państw i struktur społecznych, ale także politycznych intryg. Piąty tom serii, zamyka pierwszy cykl i wyjaśnia w końcu "Sekret Preshaunów" skrywany tak skrzętnie przed czytelnikami od pierwszego albumu. Dowiadujemy się też tutaj wiele o świecie Ekho, jej rdzennych mieszkańcach i ciągle wałkowanej od samego początku, tajemniczej energii taumicznej. Jednak nic tutaj nie jest proste, a Fourmille i Yuri jak zwykle pakują się w nie lada kłopoty. Tym razem jednak samemu podążając prosto w paszczę lwa.

Ekho. Lustrzany świat #4: Barcelona

W świat "Ekho" wsiąkłem mocno od pierwszego tomu i z każdym kolejnym było coraz lepiej. Główna bohaterka nawiedzana przez duchy zmarłych osób, ciągłe zagadki kryminalne i świat w którym nie działa elektryczność, choćby nie wiadomo jak się starano. Na dokładkę wszelkie pojazdy są żywe od smoków po dziwaczne, ogromne bezkręgowce. Jak wskazuje to tytuł, czwarty tom rozgrywa się w Barcelonie i już na dzień dobry otrzymujemy mocne wejście. Noc, samotna dziewczyna i cień tajemniczej postaci która ją śledzi. Następnie widzimy błysk światła, kobieta krzyczy i na ulicy zapada cisza. Już ta scena z pierwszej karty komiksu dała mi do zrozumienia, że tym razem będzie inaczej niż dotąd. Faktycznie tak się stało, a cała zagadka okazała się o wiele bardziej skomplikowana niż te z jakimi czytelnicy tej serii spotkali się w poprzednich tomach.

Ekho. Lustrzany świat #3: Bulwar Hollywood

Seria "Ekho" zawładnęła mą duszą już od pierwszego tomu, a kolejny tylko wzmocnił tą więź. Trzeci natomiast sprawił, ze zatraciłem się w tym świecie bez reszty, gdyż dotyka bezpośrednio jednego z moich hobby - filmu. Już sam tytuł oraz okładka sugerują, że będzie tutaj bardzo dużo nawiązań do znanych produkcji Hollywood oraz wydarzeń związanych z Marylin Monroe i jej słynnym "Happy Birthday Mr. President", tyle że tutaj ostatnie słowo zamieniono na "Governor". Oczywiście nie zabrakło zabójstwa, ducha nawiedzającego ciało Fourmille, Yuriego starającego się wyplątać przyjaciółkę z kłopotów i wiernego Sigisberta, mającego stała pieczę nad dwójką swoich podopiecznych. Klasycznie też sprawa kryminalna pozwala nam rzucić nieco światła na główny wątek stabilności przepływu energii w świecie Ekho i tajemniczego zjawiska nękającego Fourmille, czyli faktu, że jej ciało może zostać przejęte przez ducha potrzebującego pomocy.

Ekho. Lustrzany świat #2: Cesarstwo Paryskie

Ekho to dziwny świat, będący lustrzanym odbiciem naszego, tyle tylko, że drapacze chmur wyglądem przypominają zamkowe wieże, zamiast samolotów są smoki, a samochody zastąpiły dziwaczne gady, przypominające dinozaury. Nie ma tutaj magii, nie działa elektryczność, zaś wszystkim zarządza tajemnicza rasa Preshaunów, która z wyglądu przypomina wiewiórki, mające szczególną zdolność przeobrażania się w coś na kształt wilkołaka. Do tego uwielbiają herbatę, która dodatkowo łagodzi ich mroczną i drapieżną wersję natury. Tak, Christophe Arleston, autor słynnych "Trolli z Troy" nie traci formy i daje nam nietuzinkowy świat, a w nim ciekawą zagadkę kryminalną. Drugi tom "Ekho" przenosi nas do Paryża, który aż tak bardzo się nie różni od tego z realnego świata, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Para głównych bohaterów znów popada w kłopoty, a z opresji ratuje ich Sigisbert, młody Preshaun który ich sprowadził do tego świata, oraz przyjaciółka i tancerka agencji Grace, która występuje na scenie pod pseudonimem Yumma. Szybko się jednak okaże, że każde śledztwo ma tutaj drugie dno, głęboko ukryte przed wzrokiem czytelnika.

Ekho. Lustrzany świat #1: Nowy Jork

Z dziełami Christophe Arleston'a miałem styczność wiele razy. Zaczęło się, jak pewnie u wielu polskich miłośników komiksu, od "Lanfeust z Troy", który szybko zawładnął mym sercem, potem były "Trolle z Troy" i "Rozbitkowie z Ythaq", do których uwielbiam wracać po dziś dzień. To co zawsze podobało mi się w jego scenariuszach to dwuznaczny humor, sporo nawiązań do innych znanych dzieł popkulturowych, co świetnie obrazowali współpracujący z nim rysownicy oraz naprawdę ciekawie prowadzona, wartka akcja. Nigdy nie mówił swym czytelnikom wszystkiego, zawsze zostawiał skrawek tajemnicy w zanadrzu, jednocześnie wykładając na pierwszy plan tyle, że zdawało się jakby cała sprawa została rozwiązana. Podobnie jest w "Ekho. Lustrzany świat". Zwariowana przygoda, pełna humoru, nie stroniąca od przemocy i pozostawiająca w cieniu fragment tajemnicy. Zaś całości przewodzi piękna i biuściasta blondynka, postawny rudzielec i tajemnicza rasa wiewiórko-kształtnych istot uwielbiających herbatę.