Rzadko trafiam na gry karciane, które goszczą dłużej na moim stole, chyba że są to rozbudowane strategie. Jednak czasem mały tytuł, wydający się być klonem powielanym milion razy, zaskakuje, sprawiając że uruchamia się we mnie syndrom "Jeszcze jednej tury". Gra o Tor dumnie wchodzi w poczet właśnie takich gier, gdyż piekielnie ciężko się od niej oderwać. Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, ze przecież już takie coś było, a jednak wygląda, pachnie, a co ważniejsze, smakuje zupełnie inaczej. Właśnie z tych powodów warto przyjrzeć się tej grze z bliska i spróbować swych sił w tej, wcale nie takiej prostej, zabawie.
