Jestem facetem, nerdem, fanem gier planszowych oraz Guild Wars 2 i Battlefield: Bad Company 2. Mimo to uwielbiam kino kostiumowe, szczególnie brytyjskie, którego akcja jest osadzona w XVIII lub XIX wieku. "Poldark" przykuł moją uwagę w momencie gdy pojawił się na serwisie CDA i nie zastanawiałem się ani sekundy czy po niego sięgnąć. Odpalając serial nie wiedziałem o nim nic. Żadnych zwiastunów, opisów fabuły czy prezentacji aktorów. Chciałem mieć niespodziankę i ta okazała się bardzo, ale to bardzo, słodka. "Poldark" kupił mnie po pierwszym odcinku i wtedy reszta poszła jak narkotyk, gdzie musiałem wiedzieć co będzie dalej. Jednak zanim zacznę, zresztą zasłużenie, wychwalać obraz nakręcony na podstawie książki Winstona Grahama, spójrzmy na tytułowego bohatera nieco bardziej krytycznym okiem. Gdyż Ross Poldark z jednej strony jest powieleniem schematów o szlachetnym człowieku z wyższych sfer łamiącym dworską etykietę, a z drugiej potrafi ten wizerunek naginać w każdy możliwy sposób.
