Bajki czytajki

Chyba nie ma osoby na świecie, szczególnie dziecka, które nie lubiłoby bajek oraz baśni. Seria " Bajki czytajki" od wydawnictwa AWM jest dobrym sposobem, aby zachęcić dziecko do postawienia pierwszych kroków w samodzielnym czytaniu. Ogromne litery, krótkie zdania i, co najważniejsze, znane oraz lubiane historie. A na końcu bonus. Tak pokrótce prezentuje się ta seria, mająca zachęcić przedszkolaki do nauki słowa pisanego. Dziś przedstawię ją wam bardziej szczegółowo, omawiając z osobna każdy z punktów. Zatem jeśli jesteście zainteresowani szerszą perspektywą, to zapraszam do lektury.

Królewna z wieży

Jak napisać bajkę na opak, a przy tym wyśmiać wszelkich hejterów? Pokazuje to nam Przemysław Wechterowicz w swym dziele Królewna z wieży, skierowanym zdecydowanie do starszej widowni oraz ludzi mających dystans do głupotek. Ta niedługa opowieść o pewnej księżniczce, smoku (no wszak nie mogło gadziny zabraknąć) i (o)błędnych rycerzach jest rewelacyjna satyrą świata bajek i baśni. Zapewne nie byłaby tak udanym dziełem gdyby nie świetnie wkomponowane w tekst rysunki Bartosza Minkiewicza. Zapraszam zatem do zbadania mroków ciemnej wieży... no właściwie to całkiem luksusowej, niczym penthouse z najwyższej półki, ale mniejsza z tym. Zatem zapraszam do różowej wieży, zbudowanej zapewne przez pewnego sławnego Amerykanina co to prezydenturę wyśnił, strzeżonej przez wielkiego (to fakt), długaśnego (to też fakt), zielonego (i to, a jakże) smoka o wilczym apetycie.

Bajkogra: Trzy Małe Świnki

Historię trzech świnek co postanowiły się usamodzielnić i każda zbudowała dom z innego materiału, chyba każdy zna. Dlatego nic dziwnego, że 2 Pionki wykorzystały tą bajkę w swojej serii Bajkogier. Po świetnym Żółwiu i Zającu, spodziewałem się czegoś na podobnym poziomie, ale niestety pierwsza z trzech ksiąg serii wypada naprawdę słabo. Dlaczego? Cóż w czystej teorii, na papierze wszystko powinno działać sprawnie, a raczej wzorowo. Jednak w całym projekcie zapomniano o jednej bardzo ważnej rzeczy - dziecięcej rywalizacji.

Historia Miksa, Maksa i Meks

Luis Sepúlveda urzekł mnie swoją książką o Ślimaku, który poznał znaczenie powolności. Z tego powodu bez wahania sięgnąłem po jego kolejne, dużo starsze, dzieło zatytułowane Historia Miksa, Maksa i Meks. Opowiada ona o pewnym kocie posiadającym grecki profil, meksykańskiej myszy oraz chłopcu co stał się mężczyzną. Autor za pomocą tych postaci, nawiązując do swej rodziny, przedstawił światu jedno z najsilniejszych powiązań jakie istnieje na świecie - przyjaźń. Bo ta, tak samo jak miłość, jest szczera, trudna oraz nie rzadko pełna wyrzeczeń. Mimo to prawdziwa stanowi niezniszczalne spoiwo.

Historia ślimaka, który odkrył znaczenie powolności

Po dzieło Luisa Sepúlvedy sięgnąłem czystym przypadkiem. W oczy rzuciła mi się ciekawa okładka, na której widniał intrygujący tytuł o Historii ślimaka, który odkrył znaczenie powolności. Niewielka książeczka wydawała się bardzo niepozorna, jednak w środku zawierała ogrom przecudnych rysunków, które przywiodły mi na myśl bajki oraz baśnie jakie czytałem będąc dzieckiem. Bez większego wahania poszedłem do kasy z książką pod pachą, zapłaciłem i po powrocie do domu zatopiłem się w lekturze. Przyznaję, że były to najlepiej spożytkowane pieniądze w ostatnich latach, gdyż żaden film, komiks czy książka nie wzbudziły we mnie tylu emocji od dłuższego czasu, co ta krótka, za to bardzo poważna, historia o ślimaku, pragnącym mieć imię.