Malinka chce się bawić

Seria o Panu Borsuki i Pani Lisicy, którzy zamieszkali wraz z swymi pociechami w jednej norce, zdobywa na całym świecie ogromną popularność. Nic w tym dziwnego, bo jest cudownie zilustrowana, porusza szereg trudnych tematów robiąc to jednocześnie z wyczuciem oraz wrażliwością na najmłodszego odbiorcę. Zrozumiałym zatem jest, że prędzej lub później musiały powstać jakieś spin-offy. Jednym z nich jest seria Malinka, czyli opowieść o najmłodszej córce Pana Borsuka.

W cieniu drzew #4: Pierwsza wiosna

Jest to jedna z tych serii dla najmłodszych, gdzie zawsze podczas lektury, szczególnie w finale, emocjo mocno targają moim sercem. Jednak tym razem oglądając ostatnie strony tego komiksu ryczałem niczym dziecko, które upadło na chodnik i zdarło sobie oba kolana. Czwarty tom okazał się bowiem przepakowany humorem, ale w ostatecznym rozrachunku smakuje on słodko-gorzko. Boleśnie, a zarazem potrafi pokrzepić.

Opowieści z Bukowego Lasu #4: Królicza melodia

Tym razem dzieciaki z rodziny Rabatków postanawiają wziąć udział w konkursie muzycznym. Zapewne nikogo nie zaskoczy wieść, że dość szybko natrafią na wrednych przeciwników, którzy zrobią wszystko, aby wyeliminować konkurencję. Do tego dochodzi spór z sąsiadem i konkurs warzywny, zatem kłopotów będzie sporo.

Opowieści z Bukowego Lasu #3: Wyprawa po skarb

Jak to mawiają: Do trzech razy sztuka. Ta zasada sprawdziła się w przypadku serii o rodzinie Rabatków, których pierwsze dwie przygody były mocno przeciętne. Cudownie narysowane, pięknie pokolorowane, ale treść, nawet patrząc, że adresowana do dzieci 5+, bardzo mizerna. Tymczasem tom trzeci jest tym, czym seria powinna być od początku - rasową przygodą dla dzieciaków na poziomie pozwalającym odbiorcy rozwijać wyobraźnię.

Pan Borsuk i Pani Lisica #4: Ani chwili wytchnienia

Seria od samego początku porusza naprawdę trudne tematy w przystępny oraz bardzo prosty sposób. Główną osią jest wspólne układanie życia pod jednym dachem przez dwie, skrajnie odmienne rodziny, których dorośli są ku sobie. I tutaj pojawia się relacja dzieciaków, muszących się dotrzeć na naprawdę wielu płaszczyznach. Tym razem chodzi o chwile dla siebie oraz odrobinę wytchnienia w samotności.

Opowieści z Bukowego Lasu #2: Chór

Opowieści z Bukowego Lasu są przecudnie zilustrowane oraz pokolorowane. To prawdziwa uczta dla oczu, nawet w przypadku laika. Niestety fabularnie to bardzo przeciętny, a miejscami wręcz słaby, komiks, który niczym specjalnie się nie wyróżnia. Rzekł bym, że nawet potrafi być... nierówny, bowiem są sceny, gdzie nie umiałem do końca określić ich natury.

Dziobak Toto i pan mgieł

Drugi tom o przygodach dziobaka Toto, to w zasadzie historia nie oceniania po pozorach. Nadal stwierdzam, że to wartościowe komiksy, ale klimat mają niczym wyjęty z horroru. No cóż - Australia. Tam każde zwierzę chce cię zabić. Nie każde może, co nie oznacza, że nie chce, po prostu nie może. A przynajmniej taka jest powszechna opinia. I tutaj wchodzi właśnie ten album, gdzie mamy ukazane, jak stereotypy potrafią zaszkodzić danej osobie lub grupie osób. 

O czym szumią wierzby #2: Auto, Ropuch, Borsuk

Drugi album serii zawiera kolejne trzy rozdziały książki, skupiając się na wybrykach Hrabiego Ropucha oraz postaci Pana Borsuka. Większość akcji rozgrywa się zimą, ale sporo ma miejsce wiosną, gdy Ropuch zostaje już na dobre ogarnięty rządzą kierowania automobilem. Przyniesie to jednak nieoczekiwane konsekwencje dla naszego szlachcica, a przy okazji ukaże czytelnikom inny, wielce interesujący aspekt tej historii.

O czym szumią wierzby #1: W Puszczy

Za dzieciaka nieraz czytałem książkę Kennetha Grahame'a opowiadającą losy Kreta, Szczura, Borsuka, Ropucha i Wydry. Nie będę jednak czarował, że doskonale pamiętam książkę, gdyż byłoby to kłamstwem. Ostatni raz miałem z nią do czynienia bodaj w szóstej klasie szkoły podstawowej, zatem jej treść mocno mi z głowy wywietrzała. Jednak lektura komiksu Michela Plessixa bardzo szybko wciągnęła mnie w krainę nostalgii. I ciężko powiedzieć co przeważyło bardziej - nadal trzymająca poziom historia, czy obłędny wręcz rysunek.

Dziobak Toto i magiczne drzewo

Jest to nowy cykl w seriach komiksów dla małych dzieci, skierowanych głównie do przedszkolaków. Wypada niecodziennie, gdyż dzieje się w Australii, a jak powszechnie wiadomo kontynent ten zamieszkują dziwne stworzenia. Dziobak, kolczatka, koala. To tylko kilka zwierząt zaskakujących swym wyglądem oraz zamieszkujących tylko Australię i jej wyspy. Nasz główny bohater, trzeba to otwarcie przyznać, jest sympatyczny oraz pomysłowy. Czy zatem dostaliśmy kolejną unikalną przygodę? Sprawdźmy :)

Bartłomiej i Karmelek #2: Genialna niespodzianka

Pierwszy tom tej serii przypadł mi do gustu i uważam, że posiada bardzo wartościowe przesłanie. Drugi w miarę trzyma poziom poprzedniczki. W miarę bowiem w poprzednim czułem więcej tej fantazyjnej magii. Tematem prezentowanego na zdjęciu obok komiksu są urodziny Karmelka. Mały osiołek zaprasza do domu swoich przyjaciół, a jego ojciec dwoi się i troi, aby wszystko porządnie przygotować. Niestety los bywa czasem przewrotny.

W cieniu drzew #3: Takie sowie lato

Trzeci tom tej malutkiej serii będącej bardziej nowelą obrazkową, gdyż tekstu jest tutaj niewiele, zabiera nas w sam środek lata. Było to dla mnie troszkę dziwne uczucie, bowiem pierwszy tom obejmował jesień, drugi zimę i teraz mam wrażenie, że autor zapomniał o wiośnie, mając fajny pomysł na historię z puchaczem. Bo faktycznie jest on przedni, ma solidny morał, a sama postać głównego bohatera jest przeurocza. Czy zatem dorównał on poprzednim albumom? Tak i to bardzo :)

W cieniu drzew #2: Podmuch zimy

Pierwszy tom serii W cieniu drzew kupił od razu moje serducho. Bogaty w treść, choć oszczędny w słowach, z wspaniałymi rysunkami oraz wzruszającą historią. Drugi tom tylko podniósł poprzeczkę, gdyż jest pełen uroczego humoru połączonego z cudowną opowieścią. I zanim ktoś krzyknie: To już było!, to pragnę przypomnieć, że każdy temat wielokrotnie opowiedziano. Czar tkwi w tym, że należy umieć przedstawić taka historie swoimi słowa albo w tym wypadku rysunkami. I autorowi tej serii się to udało.

Pan Borsuk i pani Lisica #2: Rozgardiasz

Ta seria urzekła mnie od pierwszego tomu, a drugi tylko wzmocnił moją miłość. Jest tak solidnie napisany i w umiejętny sposób przedstawia trudne tematy oczami dziecka, że ciężko przejść obok obojętnie. Oto historia pana Borsuka, który jest wdowcem i mieszka wraz z swymi dziećmi w norce, do której wprowadza się pani Lisica wraz z córką. Samotna matka, której były partner nie był dobrym materiałem na męża. Czy to jednak znaczy, że jest też złym ojcem? No, niekoniecznie.

Pan Borsuk i pani Lisica

Mówi się, że przeciwieństwa się przyciągają. Sporo w tym prawdy, choć czasem należy wytłumaczyć naszym najbliższym, dlaczego tak się dzieje. Że to nic złego, bowiem los różnie splata życia wielu osób. prezentowany tutaj tytuł, należący do zbiorów Mój Pierwszy Komiks, uważam za jedne z ważniejszych komiksów dla dzieci jakie przeczytałem w tym roku. A było ich sporo. Z jednej strony bardzo prosty, z drugiej poruszający niezwykle trudny temat rozłąki i szukania sobie nowego miejsca w życiu.

Bartłomiej i Karmelek: Najlepsze miejsce

Proste komiksy potrafią czasem nieść więcej wartości niż mega rozbudowane opowieści. "Bartłomiej i Karmelek" są tego idealnym przykładem. Tekstu jest tutaj niewiele, za to emocji sporo a finał potrafi poruszyć nawet najbardziej zatwardziałe serducho. Oto historia dwóch osiołków, ojca i syna, którzy wybrali się na ryby. Ostatecznie jednak los pcha ich w magiczną podróż, dzięki przepastnej torbie Bartłomieja, w której zmieści się dosłownie wszystko. A wszystko w poszukiwaniu najlepszego miejsca.

W cieniu drzew #1: Jesień pana Zrzędka

Każdy z nas czasem ma kiepski humor, ponury dzień czy kiepski moment w swoi życiu. Wtedy wszyscy wokoło nas irytują, ale zaciskamy zęby i pomagamy, bo nie chcemy być wredni. Podobnie robi pan Zrzędek, główny bohater komiksu "W cieniu drzew". To borsuk o niezbyt miłej aparycji, małomówny, wręcz milczący, który ciągle chodzi z kwaszoną miną. I mimo tego ponurego obrazu jest on istotą pomocną, która nie pozostawia sąsiadów w potrzebie. Szczególnie gdy mają pod górkę.