Pajęczym okiem #13: Kajko i Kokosz: Na plasterki (Pre-Alfa)

Kajko i Kokosz to jedna z naszych chlub narodowych. Komiksy Janusza Christy po dziś dzień są żywe. Sam za dzieciaka między innymi na tych komiksach uczyłem się czytać, więc mam do nich ogromny sentyment. Co więcej, osobiście uważam, że Maciej Kur, który obecnie dzierży pieczę nad scenariuszem nowych tomów serii oraz nadał im nowy styl graficzny, wywiązuje się ze swej pracy wzorowo. Tak, Kur robi to samo co Conrad i Ferri z przygodami niezłomnych Gallów - czuje ducha oryginału, a przy okazji dodaje sporo od siebie. I to działa. działa w komiksach, działa w serialu Netflixa, choć w obu przypadkach są drobne kamyczki. Drobne. Tymczasem to co 21 czerwca tego roku zaprezentowano w zwiastunie gry Kajko i Kokosz: Na plasterki, to nie drobny kamyczek, a głaz wielkości menhiru, który z hukiem spada człowiekowi na głowę.

TOP 12 #3: Najgorsze bitwy na srebrnym ekranie

Wiele osób nadal żyje kieprawym ósmym, a zarazem finalnym, sezonem Gry o Tron. Niestety epicka średniowieczna saga fantasy okazała się totalną klapą wizerunkową, gdzie nie grało od groma rzeczy. Głównie logika i scenariusz. Winą za to obarczam nie tylko scenarzystów, ale samego George R. R. Martina, który od lat nie dał nam literackiego zakończenia Pieśni lodu i ognia. Jest on tak samo winny porażce ekranizacji jego dzieła, jak scenarzyści, którzy poszli na skróty. Jednak to nie pierwszy taki wypadek w historii kinematografii, jak twórcy nie spełnili oczekiwań widowni, a ich przechwałki na temat własnego dzieła, okazały się być nic nie znaczącą wydmuszką. Dziś przedstawię wam listę moich dwunastu filmowych oraz serialowych bitew, które nie tylko nie spełniły moich oczekiwań, ale też srogo się na nich zawiodłem. Oczywiście lista jest totalnie subiektywna i absolutnie nikt nie musi się z nią zgadzać. Przedstawia tylko i wyłącznie moje odczucia, głównie niesmak, zatem to co mi się nie podobało równie dobrze komuś innemu mogło przypaść do gustu. Choć obstawiam, że wiele osób raczej podzieli moje zdanie.

I tak na wszelki wypadek, jakby ktoś nie załapał - materiał zawiera tonę spoilerów :)

Komiksowe podsumowanie 2018 #2: Rozczarowania

Czas na szpilę, czyli to co internauci lubią najbardziej. Oto lista komiksów, które w zeszłym roku mi nie podeszły, choć żywiłem co do nich spore nadzieje. Cóż, nie wszystko wszystkim musi się podobać, a marudzić każdy lubi, szczególnie na sieci. Zatem czas ponarzekać na to co nie podeszło mojej osobie w 2018 roku. Trochę tego było, choć w tym materiale skupie się na największych zawodach oraz pogrzebanych nadziejach. I żeby nie było - lista jest totalnie subiektywna, więc nikt nie musi się z nią zgadzać :)

Gdyby ktoś, jakimś cudem, nie rozpoznał kadru ze zdjęcia wprowadzającego, to TUTAJ macie całą scenę (rekrutacji).... bez cenzury :)

Komiksowe podsumowanie 2018 #1: Kupka wstydu, czyli kiedyś przeczytam

Rok 2018 zakończył się już dawno temu, obecnie na sieci lądują zestawienia go podsumowujące, w tym i komiksowe. Moje podzieliłem na kilka odcinków, bo mam o czym pisać. Zatem jeśli chce wam się czytać, to zapraszam do pierwszej części tej serii. Zaczniemy od słynnej u każdego kolekcjonera "Kupki wstydu". Innymi słowy - a tam, kupię bo kiedyś to przeczytam. W tym zestawieniu wymienię zatem komiksy, które nabyłem i tak zasilają mój regał, a po dziś nie wiem, czy trafią do stałej kolekcji. Część z tych komiksów miało nawet prezentację na blogu, ale wiecie jak to jest - tyle do przeczytania, a tak mało czasu. Zatem bez dalszego przynudzania, oto co mi się uzbierało przez... lata.

I aby nie było wątpliwości - prawie wszystkie komiksy nabyłem w drugim obiegu (wymiana lub zakup). Głównie od dwóch moich kolegów z Opola oraz na grupie Kup Pan Komiks.

Plan działania "W pajęczej sieci" na 2019 rok

Koniec jednego roku, początek nowego, wiec czas na masę postanowień, z których większość nie dotrwa do końca stycznia. Pominę zatem litanię bezsensownych obietnic bez pokrycia, odnośnie swojego wymarzonego stylu życia. I tak nie dałbym rady ograniczyć Coca-Coli, czy kilku innych używek, które uwielbiam. Zamiast tego przedstawię wam, drodzy czytelnicy, realny do zrealizowania plan rozwoju "W pajęczej sieci" i powiązanej z nią "Kuźni Pomysłów". Jest tutaj wiele do zrobienia i wczesną wiosną będzie się wiele dziać, choć tak naprawdę niektóre rzeczy pojawią się w styczniu. Zapraszam zatem do poznania moich planów na rok 2019.

Fallout 76, czyli gra na którą nie czekają fani

Wychowałem się na Fallout 1, miłością szczerą i wieczną darzę Fallout 2, a i do Fallout: Tactics wracam co jakiś czas. Fallout 3 zmienił zupełnie podejście do rozgrywki, ale mimo wszystko wersja z wszystkimi dodatkami mi się podoba. Nie ma już takiej mocy co druga część, ale fabularnie mi podeszła, tak samo pod kątem pewnych mechanik. Potem długo dla mnie się nic nie działo, aż nastała era Fallout: New Vegas, w które gram po dziś dzień. Wciągnęło mnie do tego stopnia, że wyparło całkowicie Skyrima, na którym mam zaliczonych raptem 71 godzin. Widząc co dało mi New Vegas, byłem przekonany, że Fallout 4, będzie tym na co czekam od lat. Powrotem, choć nie całkowitym, do korzeni serii. Niestety zawiódł na całej linii i osobiście swojego egzemplarza nie nabyłem. Zapowiedź Fallout 76 rozpaliła moje nadzieje na nowo, jednak obecne wypowiedzi Todda Howarda umocniły mnie w przekonaniu, że... seria Fallout właśnie umarła.

Komiksowe podsumowanie półrocza (2018)

Minęło pół roku, zatem czas podsumować co przewinęło się na moim blogu. Ci którzy go obserwują, wiedzą, że tworzę listę TOP 12 najlepszych komiksów jakie przeczytałem w danym roku. Póki co wstępna lista tytułów jest ciekawa i coraz większa. Na pewno wszystkie zamieszczone na niej pozycje pojawią się w finalnym zestawieniu, choć tylko dwanaście z nich, no trzynaście jeśli liczyć "pechowe" miejsce, szerzej omówię. Nie brakowało też rozczarowań, choć nie ma ich, przynajmniej na razie za dużo. Dziś skupię się na krótkim omówieniu głównie tych pozycji, które chcę wyróżnić, ale najpierw...

3 Festiwal Książki w Opolu (czerwiec 2018)

Właśnie trwa w Opolu Festiwal książki, na którym można znaleźć naprawdę wiele, wiele dobra. W tym krótkim artykule postaram się przybliżyć oferty poszczególnych wystawców, a jest naprawdę sporo, oraz ogólnie opowiedzieć o Festiwalu. Jest to już trzecia edycja i zdaje się, że przyciąga z roku na rok coraz więcej osób. W tym roku będzie całkiem sporo osobistości polskiego świata literatury. Między innymi Remigiusz Mróz, Dorota Masłowska, Jakub Ćwiek, czy Karolina Szostak. W tym materiale podam też linki do programu Festiwalu oraz mojej foto-galerii, którą zamieściłem na Facebooku. Zapraszam zatem wszystkich miłośników literatury, w tym też komiksu, do Opola, a tych którzy nie mogą przybyć w ten weekend, niech sprawdzą dlaczego warto się wybrać do tego miasta za rok :)

P.S. Artykuł powstał z mojej inicjatywy. Nikt z organizatorów ani wystawców mnie o niego nie prosił.

Gry z religią w tle

Gry dotykające chrześcijaństwa lub innych religii, to drażliwy temat. Zarówno w świecie stołu jak i elektroniki, tytuły mające promować daną religię często wypadają beznadziejnie. Na naszym podwórku widać to szczególnie w odniesieniu do Chrześcijaństwa, gdzie powstała cała masa potworków. Zrodziło to pewien przesąd, że produkcja mająca coś wspólnego z religią to gniot. Po części jest to słuszne twierdzenie, jednak wszędzie znajdą się wyjątki łamiące stereotypy.

Gry planszowe online

W dobie wszechobecnego ekranu i Internetu, gry planszowe zdobywają coraz więcej zwolenników. Pozwalają nam się oderwać od monitora, dać odpocząć oczom i poćwiczyć sztukę konwersacji, która ostatnio potrafi zanikać. Dlatego nieraz można usłyszeć głosy sprzeciwu o promowaniu gier planszowych w formie elektronicznej. Bo to znów siedzenie przed ekranem, zatracenie relacji międzyludzkich, brak klimatu i tak dalej. Jest to w dużej mierze prawda, ale czy cyfrowe wersje planszówek to faktycznie samo zło?

Planszówki w służbie edukacji

Wielokrotnie możemy spotkać się z przeświadczeniem, że gry, nie zależnie jakiego rodzaju, to zwykła, często bezmózga, zabawa dla dzieci. Jako przykłady często podaje się tytuły z świata elektronicznej rozrywki, spychając inne jej formy na dalszy plan. Tymczasem gry planszowe czy karciane, nie wspominając już o tytułach z gatunku bitewniaków, to często bardzo skomplikowane twory, wymuszające na nas logiczne myślenie, współpracę czy wykazanie się nie małą wiedzą. Zacznijmy jednak od początku.

Gry planszowe dla najmłodszych

Nie ciężko znaleźć na polskim rynku dobre gry skierowane do najmłodszej publiki. Większość z nich to zabawy klockami w układanie różnych figur, ale nawet ta forma od jakiego czasu zaczęła ewoluować. Zamiast wkładania klocków do pudełka przez różnokształtne otwory, teraz budujemy z nich przestrzenną konstrukcję, trzymając się konkretnych wytycznych. Przyjrzyjmy się zatem bliżej tytułom, które mogą wciągnąć w świat gier planszowych już od najmłodszych lat.

Jak wybrać grę planszową (niekoniecznie) dla siebie?

Rynek gier planszowych w Polsce jest coraz bogatszy, zaś fanom tej formy rozrywki w końcu udaje się trafić do masowego odbiorcy i powoli przełamywać stereotypy związane z naszym hobby. Jednak w natłoku dobrobytu łatwo się zagubić czy przerazić nowicjuszy ładnymi, ale przy tym bardzo trudnymi tytułami. Warto zatem dobrze się zastanowić nim komuś takiemu zaoferujemy jakąś grę. Działa to też w drugą stronę gdy nowicjusz chcący spróbować swych sił w naszym hobby, udaje się do sklepu i nagle zostaje otoczony dobrobytem. Jak zatem wybrać grę, niekoniecznie dla siebie?