Żyjemy w czasach, gdy każdy może być pisarzem. Cholera, nawet nie potrzeba do tego jakiś szczególnych umiejętności, bowiem nieraz sprzedają się dzieła wyjątkowo generyczne. I należy postawić sobie pytanie, czy jest sens pisać książki oryginalne? Albo raczej, czy to w ogóle wykonalne? Sam nie znam pytania na te odpowiedzi, bowiem spod mojej ręki wychodzi literatura rozrywkowa bazująca na schematach. Co prawda bawię się nimi oraz żongluję, jednak nigdy nie miałem, nie mam i wątpię, aby w przyszłości miał aspirację na napisanie dzieła wybitnego, ponadczasowego czy oryginalnego. Wiecie, czegoś niepodrabialnego, co wprawi krytyków oraz literaturoznawców w zachwyt. Temat ten w ciekawy sposób porusza duet Jan Mazur-Robert Sienicki, którzy opisali los pewnego pisarza.
