Krucjata #4: Słupy Ognia

Nadszedł finał Krucjaty stworzonej przez Jeana Defaux i Philippe'a Xaviera. Jest on brutalny, krwawy oraz brudny, czyli dokładnie taki jak być powinien. Obnaża ludzkie grzechy z pychą i nienawiścią na czele, którymi steruje ręka Złego. Zresztą Diabeł był z nami od samego początku tej wyprawy, tak jak podążał w cieniu Krzyża i Półksiężyca podczas Świętych Wojen prowadzonych w imię Boga. Jednak Bóg, zarówno Chrześcijan jak i Muzułmanów już dawno odwrócił się od swych przeklętych fanatyków, którzy nie zważali na jego słowa. Nie pozostawił ich na pastwę losu wysyłając na pola bitew Światło Męczenników, mające odszukać tych o prawych sercach. W tej walce o ludzkie dusze czytelnik w końcu zauważa o co tak naprawdę toczyła się ta cała, krwawa gra. Gdzie w tym wszystkim tkwił sens, czy też jego brak, pchający ludzi w objęcia szaleństwa. Tak oto zaczyna się i kończy ostatni akt przeklętej Krucjaty. 

Krucjata #3: Pan Maszyn

Nastaje era Pana Maszyn. Człowieka zakutego w stal, z obnażonym, szkaradnym kręgosłupem i ciałem pokrytym bliznami. Odartym z skóry i ludzkich uczuć. Trzeci tom Krucjaty jest przerażający. Bawi się mistycyzmem oraz fikcją, przy czym wszystko wydaje się być tu bardzo znajome oraz realne. Tak. Pan Maszyn to prawdziwa ręka Diabła, ucieleśnienie tego czym były Krucjaty i inne święte wojny. Jednak czy w jego cieniu potrafi zrodzić się coś dobrego? Czy wszyscy ludzie stojący pod symbolem krzyża lub półksiężyca są skazani na potępienie w niekończącej się wojnie? Na te trudne pytania oraz kilka innych, starają się odpowiedzieć Dufaux i Xavier, pokazując, że poza bezdusznymi maszynami, na tym świecie nadal jest pełno życia i tych, którym jest ono drogie.

Krucjata #2: Qua'Dj

Drugi tom mini-serii Krucjata zabiera nas w świat intryg, zdrad oraz grzechów przeszłości. Za tym wszystkim kryje się twarz Qua'Dj, Diabła przybierającego ludzkie oblicze wysuszonego starca, snującego się niczym cień na pustyni. To oblicze prześladuje Chrześcijan, jednak czyha również na Muzułmanów, szerząc chaos i zniszczenie na ziemi, po której stąpał kiedyś X3. W sprytny sposób, zawierając pakty i nęcąc pokrętnymi słowami popycha ludzi do zbrodni oraz działania w imieniu zła, nie pozwalając aby w krainie tak ważnej dla wyznawców Krzyża i Półksiężyca zapanował pokój. Oto bowiem prawdziwa ręka sterująca Krucjatą, w której cieniu skrywa się grzech. Grzech tych, którzy chcieli władzy, ale także zakazanej miłości. Miłości zrodzonej ze zdrady, która zrodziła nienasycone monstrum.

Krucjata #1: Simoun Dja

Wiele mamy dzieł kultury poruszających tematykę krucjat. Jedne piętnują chrześcijan, inne muzułmanów, ale naprawdę rzadko kiedy mamy szersze zgłębienie tematu. Co krąży pośród opinii publicznych? Że krzyżowcy jechali rabować Bliski Wschód pod płaszczykiem wyzwolenia Grobu Pańskiego i świętego miasta Jerozolimy. Mordowali przy tym wszystkich ludzi niebędących chrześcijanami, a każda krucjata kończyła się klęską. Jest to w dużym stopniu prawda, jednak muzułmanie wcale nie byli pod tym kątem lepsi. Też napadali Europę i mordowali każdego niewiernego. To błędne koło trwa w zasadzie po dziś, z tą różnicą, że obie strony zmieniły nieco flagi oraz techniki. Jedni głoszą walkę o demokrację drudzy szerzą terroryzm w imię Allacha. Defaux i Xavier postanowili w 2007 roku pokazać sedno tej bezsensownej rzezi na swój, unikalny jakby nie patrzeć, sposób. Stworzyli dziewiątą, fikcyjną krucjatę, będącą ucieleśnieniem całej wojny od Święte Miasto i grób Najwyższego. Co jednak jest ważniejsze, w krucjacie tej widać wyraźnie, wręcz namacalnie, rękę Diabła. Tego w imię który sterował całym tym horrorem i krył się w cieniu krzyża oraz grobu Proroka.