Kiedy czytam przepełnione zachwytem opinie na temat komiksu, książki lub filmu uchodzącego za odkrywcze dzieło, to zawsze mam spore wątpliwości. Oczywiście nieraz po zaznajomieniu się z danym tytułem, dołączam do chórku piewców słodzących autorowi, ale od wielu lat nie zdarza się to zbyt często. Szczególnie w odniesieniu do dzieł uchodzących za "Intelektualny majstersztyk". Między innymi takie określenia spotkałem przy okazji oceny komiksu "Wilson" Daniela Clowersa. Człowieka wielokrotnie nagradzanego i uznawanego za genialnego twórcę, potrafiącego uchwycić brutalność codziennego życia. Lubię takie tematy, więc moje oczekiwania względem "Wilsona" były ogromne, o czym zresztą pisałem w prezentacji tego tytułu. No właśnie, słowo "były" jest tutaj kluczem, bo po lekturze czułem tylko ból rozczarowania. Postanowiłem zatem, w myśl tytułowej postaci tego komiksu, podzielić się pełnymi przemyśleniami na temat Wilsona i jego dupowatości. Z tego powodu materiał wylądował w serii "Spoiler Alert", więc pozwólcie, że daruję sobie czerwone ostrzeżenia i przejdę do sedna, po i tak przydługim wstępie.
